Neee! Echt niet! Zen doe je maar op je kussen.

Posts tonen met het label wetenschap. Alle posts tonen
Posts tonen met het label wetenschap. Alle posts tonen

2010-02-28

Minder pijn, dikkere hersenen door zen

Wetenschap heeft weer wat aangetoond: Door zen meditatie krijg je meer grijze massa en heb je minder last van pijn!

Dat wil zeggen, als je vele jaren zitervaring hebt en "AAAHW! PIJN IN KNIE" tot vervelens toe 'kent', dan heb je ook in andere gevallen minder last van pijn. Mensen die 'net begonnen' hadden dat voordeel niet. In een MRI scanner bleek dat zenners meer grijze massa hadden: de toename hield verband met aantal uren zitervaring en de ongevoeligheid voor pijn.

"The often painful posture associated with Zen meditation may lead to thicker cortex and lower pain sensitivity," says Grant, noting that meditative practices could be helpful in general for pain management, for preventing normal age-related grey matter reductions or potentially for any condition where the grey matter is compromised such as stroke.
Mooi he? Misschien helpt Zen tegen beroertes of zelfs tegen ouderdom! Nu ziekte en de dood nog!

Trouwens, 'ze' hebben ook het gebiedje gevonden dat zichzelf uitschakelt zodra er indrukwekkende neurologische termen/plaatjes gebruikt worden. :) Fascinerend, fascinerend...

via science daily / het artikel

2010-02-10

Snap je hem?

Kensho (een plotselinge 'doorbraak' in zen) en het snappen van een grap (de 'divine joke') worden soms met elkaar vergeleken. Met nieuw onderzoek kan die vergelijking wellicht nog preciezer gemaakt worden - er zijn namelijk veel soorten humor en het 'snappen' hangt ook nog eens af van de persoon.

Most types of humour, including jokes and cartoons, rely on some kind of incongruity between two elements that needs a second's thought before it can be understood. The extent to which this mismatch can be resolved differs between jokes, however.
Some have a clean punchline that ties up all the loose ends, while in 'nonsense' humour the incongruity can only be partially resolved, leaving a gap in the person's understanding.


Dat er verschillende soorten zijn wist je natuurlijk al: Friends heeft een 'duidelijker' soort humor dan Monty Python. Het is het verschil tussen "staan twee oenen bij 'n stoplicht. zegt de een: 't is groen!, de ander: uh... een kikker?" en een mop van m'n wiskundeleraar, vroeger: "wat is het verschil tussen een dood vogeltje? z'n ene pootje is langer". 'Experience seekers' (ze hebben een groep verzonnen waar ik bij hoor!) weten die laatste soort ook erg te waarderen. Hoewel lang gedacht werd dat dat soort los-associatieve humor moeilijker en intellectueler zou zijn dan duidelijke humor: niet dus! Onzin humor is voor luie mensen, humor met een plot kost energie.

Verder zijn voor sommige grappen een theory-of-mind nodig (de twee oenen denken verschillende dingen): iets dat mensen met een autisme stoornis niet snel grappig vinden. Maar die lachen net zo hard om grappen die bijvoorbeeld visueler zijn. Vrouwen zijn in het algemeen iets langzamer met het oordeel of humor grappig is, maar ze genieten er des te meer van.

Kijk! Doet het vast weer goed op feestjes (lang leve de wetenschap). En de volgende keer dat je verlicht raakt heb je weer iets meer conceptuele handvatten om te vertellen op welke mop, practical joke, spotprent of grappige gebeurtenis het 't meest leek. :)

Trouwens, los van of honden een boeddha natuur hebben, ze hebben waarschijnlijk geen humor - geen anterior cingulate cortex en frontoinsular cortex, he.

op New Scientist via Experimental Theology (NB: de plaatjes op de New Scientist site zijn te vinden door op de link "5 more images" onder het plaatje rechtsboven te drukken)

2010-01-18

Went het ooit?

Hoe lang duurt het voordat een nieuwe gewoonte 'went', voordat een goed voornemen een beetje 'vanzelf' gaat? Hoera! Er is onderzoek naar gedaan en er is een mooi grafiekje bij gemaakt.

Alle begin is moeilijk, maar juist de eerste herhalingen zorgen voor de grootste toename in gewenning. Na verloop van tijd bereikt dat een maximum: vanzelfsprekender dan dat wordt het niet.
Voor de taakjes in het onderzoek duurde het gemiddeld 9 weken voordat ze 'vanzelf' gingen, maar dat hing natuurlijk af van hoeveel het vergde.
Verder: een keertje overslaan geeft op de lange termijn niet, maar een nieuwe gewoonte aanleren kost tijd en herhaling. Geen snelle short-cuts :).
Oh, en sommige mensen/taken wennen 'nooit'.

OK. Dus sommige voornemens maak je je snel eigen, anderen langzaam en weer andere nooit. Mooie samenvatting, he? En het kost tijd.

Bleh... Moet je geduldig voor zijn, he? Hoe lang zou dat duren - iets geduldiger worden? Zou ik me dat snel, langzaam of nooit eigen kunnen maken? De enige manier om daar achter te komen is waarschijnlijk regelmatig oefenen :).

op Psychology Blog: How Long to Form a Habit?

2010-01-11

Testosteron als excuus

Een artikel over wat testosteron nou eigenlijk doet in sociaal gedrag eindigde verassend. Testosteron blijkt 'uit onderzoek' niks met aggressiviteit te maken te hebben, maar de mensen die dachten dat ze een pilletje met het hormoon gekregen hadden gingen wel aggressiever doen.

The researchers found that of those who strongly believed they had gotten the testosterone pill—whether or not they had it or the placebo—actually 'behaved much more unfairly,' the authors wrote. And: 'In a society where qualities and manners of behavior are increasingly traced to biological causes and thereby partly legitimated, this should make us sit up and take notice,' Naef said.

Testosteron als excuus om oneerlijk te doen. Als je een "wetenschappelijk feit" kunt gebruiken om een iets minder mooie kant van je goed te praten ga je dat natuurlijk niet nalaten. In een stuk op MindHacks bleek zoiets ook al te gelden voor mensen die een college over de 'vrije wil' gehad hadden. Als ze gehoord hadden dat vrije wil eigenlijk een illusie is speelden ze ook eerder vals in een daarna volgend testje.

Kies je inspiratie met zorg. En oppassen voor TV-wetenschappers met one-liners. :)

Scientific American

2010-01-07

Pop-wetenschap op muziek

Jaren 80 TV-wetenschappers zijn op muziek gezet en zingen over de verbondenheid van alles en dat jij de kosmos bent die zichzelf wil leren kennen. Mooie gedachten he? Wordt wetenschap toch nog gezellig spiritueel...



'We Are All Connected' was made from sampling Carl Sagan's Cosmos, The History Channel's Universe series, Richard Feynman's 1983 interviews, Neil deGrasse Tyson's cosmic sermon, and Bill Nye's Eyes of Nye Series, plus added visuals from The Elegant Universe (NOVA), Stephen Hawking's Universe, Cosmos, the Powers of 10, and more. It is a tribute to great minds of science, intended to spread scientific knowledge and philosophy through the medium of music.

via Make- Online - Science gets auto-tuned
Symphony of Science